Ang Pangamuyo ni Jonas

1 Nagpangamuyo si Jonas saGinoonga iya Dios sa sulod sang isda.

2 Siling niya,

“Nagpanawag ako saimo,Ginoo, sa akon kalisod

kag ginsabat mo ako.

Nagpangayo ako sang bulig sa imo sa bibi sang kamatayon,

kag ginpamatian mo ako.

3 Gintagbong mo ako sa kadadalman sang dagat.

Ginlikupan ako sang tubig kag gintabunan sang mga balod nga ginpadala mo.

4 Gintabogmoako sa imo presensya,

pero nagalaom ako nga makapalapit liwatsa imo, didtosa imo balaan nga templo.

5 Ginlapawan ako sang tubig kag daw malumos na gid ako.

Gintabunan ako sang tubig kag ginsamburan ang akon ulo sang tanom sa dagat.

6 Naglugdang ako hasta sa duta sang idalom sang dagat,

daw pareho lang nga ginpriso ako sa kadadalman sang duta sa wala sing katapusan.

Pero ginkuha mo ako sa sina nga kadadalman, OGinoonga akon Dios.

7 Sang daw mapatay na gid ako,nagpanawag ako saimo,Ginoo.

Kag ginpamatian mo ang akon pangamuyo didto sa imo balaan nga templo.

8 Ang mga tawo nga nagasimba sa mga dios-dios nga wala sing pulos nagasikway sang ila paghigugmasa imo.

9 Pero ako iya magahalad sa imo nga nagakanta sang pagpasalamat.

Tumanon ko ang ginpromisa konga maghalad sa imo.

Ikaw,Ginoo, ang nagaluwas!”

10 Karon, ginsugo sangGinooang isdanga iluad si Jonas. Gani ginluad niya si Jonas sa baybayon.