Pagtuad sang Sala kag Pagpangayo sang Patawad sa Dios

1 Bulahan ang tawo nga ang iya mga paglapas ginpatawad,

nga ang iya mga sala wala na ginadumdom sang Dios.

2 Bulahan ang tawo nga ang iya mga sala indi na pag-isipon sangGinoobatok sa iya

kag wala siya nagapangdaya.

3 Sang wala ko pa matuad ang akon mga sala,nagapalangluya ako,

daw sa nagakamudmod ang akon mga tul-an,

tungod sang akon pag-ugayong sa bilog nga adlaw.

4 Kay adlaw-gab-i ginasilutan mo ako;

nawad-an na ako sang kusog,

pareho nga nabulad ako sa init sa tingadlaw.

5 Dayon gintuad ko ang akon mga sala sa imo;

wala ko ini gintago.

Desidido ako sa pagtuad sang akon mga sala sa imo,

kag ginpatawad mo ako.

6 Gani ang tanan nga matutom dapat magpangamuyo sa imo sa tion sang kalisod,

agod nga kon mag-abot ang kalisod nga daw sa baha, indi sila maano.

7 Ikaw ang akon palanaguan;

tipigan mo ako sa tion sang kalisod,

kag palibutan mo ako sang mgatawo nganagahinugyaw sa kalipay

tungod sang imo pagluwassa akon.

8 Nagsiling ka sa akon,

“Tudluan ko ikaw sang dalan nga dapat mo pagaagyan.

Laygayan ko ikaw samtang nagabantay ako sa imo.

9 Indi ka magpareho sa kabayo nga wala sing pag-intiendi,

nga kinahanglan pa anay nga busalan kag rendahan agod magtuman.”

10 Madamo ang mga kalisod sang mga malaot,

pero ang nagasalig saGinoohigugmaon gid niya.

11 Gani kamo nga mga matarong,

magkalipay kamo tungod sa ginhimo sangGinoosa inyo!

Kamo nga nagakabuhi sing husto,

maghinugyaw kamo sa kalipay!